आता काय तर म्हणे, Sharvari Wagh ‘मधुबाला’ साकारणार…
‘मधुबाला’ सारखं दुसरं कोणी असू शकतो का? तर अजिबात नाही. मुळात कृष्ण धवल अर्थात ब्लँक अॅण्ड व्हाईट चित्रपटाच्या युगात प्रत्येक अभिनेत्रीचे आपलं एक व्यक्तीमत्व, आपलं एक वैशिष्ट्य, आपली एक अभिनय शैली होती. नर्गिस, मीनाकुमारी, मधुबाला, नूतन, कामिनी कौशल, नंदा तसेच वहिदा रेहमान, वैजयंतीमाला, माला सिन्हा, मुमताज… रंगीत चित्रपटाच्या युगातही या अभिनेत्री आपल्या त्याच वैशिष्ट्यांसह ओळखल्या जात. मधुबाला म्हटल्यावर एकाच वेळेस के. असिफ दिग्दर्शित ‘मुघल ए आझम’ (१९६०) मधील अनारकली आणि सत्येन बोस दिग्दर्शित ‘चलती का नाम गाडी’ (१९५८) मधील खट्याळ रुपडे डोळ्यासमोर येतेच. कमाल अमरोही दिग्दर्शित महल ( १९४९), गुरुदत्त दिग्दर्शित मिस्टर ॲन्ड मिसेस (१९५६), कालीदास दिग्दर्शित हाफ तिकीट (१९६२), पी. एल. संतोषी दिग्दर्शित ‘बरसात की रात’ (१९६०), मेहबूब खान दिग्दर्शित ‘अमर’ (१९५४). अशा अनेक चित्रपटांतील विविधरुपी मधुबाला चित्रपट रसिकांच्या मनावर अधिराज्य गाजवण्यात यशस्वी ठरली , त्यात ‘मधुबाला’ ‘सौंदर्य’ आणि दर्जेदार अभिनय यांचे अतिशय उत्तम दर्शन घडते. या चित्रपटांना आज साठ पासष्ट वर्षे पूर्ण होऊनही ते पुन...