Posts

Anthony Gonsalves : हिंदी सिनेसंगीताचा पडद्यामागचा ‘शिरोमणी’

Image
  हिंदी सिनेसंगीताच्या सुवर्णयुगातील अवीट गाण्यांच्या यशाचे श्रेय नेहमी संगीतकारांच्या पदरात पडते. मात्र, या सुरावटींना प्रत्यक्षात उतरवणारे खरे हक्कदार, म्हणजेच पडद्यामागचे वादक आणि अरेंजर्स मात्र नेहमीच प्रसिद्धीच्या पल्याड राहिले. गोव्यातील ख्रिश्चन संगीतकारांपैकी Anthony Gonsalves (जन्म 12 जून 1927) यांना या सर्व वादकांचे शिरोमणी मानले जाते. अनेक अजरामर सुरावटींचे जनक असलेले Anthony आज काळाच्या पडद्याआड गेले असले, तरी त्यांनी सजवलेली गाणी आजही तो सुवर्णकाळ रसिकांच्या मनात जिवंत ठेवतात. चित्रपट बोलू लागल्यावर साहजिकच गाण्यांचे आगमन झाले. सुरुवातीला ध्वनिमुद्रणाच्या (Recording) मर्यादांमुळे मोजक्या वाद्यांसह गाणी रेकॉर्ड केली जात. प्ले-बॅकची सोय नसल्याने काम करणारे नट-नट्याच गात असत. गाण्यांमध्ये प्रामुख्याने हार्मोनियम, व्हायोलिन आणि तबला यांचाच वापर होई. Pankaj Mullick किंवा K. L. Saigal यांचा अपवाद वगळता, तत्कालीन बहुतांश गाणी रसिकांना केवळ सहन करावी लागत. १९४५ नंतर मात्र गाण्यांच्या या प्रवासाने एक सुरेल वळण घेतले. संगीतकार Anil Biswas यांनी वेगवेगळ्या वाद्यांचा मेळ घालत ...

DON : एका मृत मित्राचं थकीत कर्ज फेडण्यासाठी बनवला गेला!

Image
  एक असा सिनेमा ज्याने बॉलिवूडमध्ये Amitabh Bachchan यांचा Star​​dom चा पाया असा काही पक्का केला की, आज 48 वर्षांनंतरही त्या सिनेमाची जादू कायम आहे! पण मुळात हा चित्रपट नफ्यासाठी बनवलाच नव्हता. हा सिनेमा बनवला गेला होता एका मृत मित्राच्या कुटुंबाला आणि त्याच्या संपूर्ण कुटुंबाला कर्जाच्या दलदलीतून बाहेर काढण्यासाठी! तो सिनेमा म्हणजे 1978 मध्ये आलेला Don ! गोष्ट सुरू होते बॉलिवूडचे दिग्गज सिनेमॅटोग्राफर आणि प्रोड्युसर Nariman Irani यांच्यापासून. नरीमन यांनी Zindagi Zindagi नावाचा एक मोठा मल्टीस्टारर सिनेमा बनवला होता, ज्यात Sunil Dutt आणि Waheeda Rehman होते. पण दुर्दैवाने हा सिनेमा बॉक्स ऑफिसवर पार आपटला! नरीमन इराणी डोक्यापासून पायापर्यंत कर्जात बुडाले. त्या काळी त्यांच्यावर तब्बल 12 लाखांचं कर्ज झालं होतं. परिस्थिती इतकी वाईट झाली होती की, त्यांच्याकडे रोजच्या जेवणासाठी, घराचा खर्च चालवण्यासाठीसुद्धा पैसे उरले नव्हते! आपल्या जवळच्या मित्राची ही दयनीय अवस्था Amitabh Bachchan, Pran आणि दिग्दर्शक Chandra Barot यांच्याने बघवली नाही. त्या वेळी अमिताभ Majboor सिनेमाच्या शूटिंगद...

Dada Kondke : हिंदी आणि गुजराती सिनेमातील आपले दादा कोंडके!

Image
  आपल्या अस्सल लोक भाषेतून आणि तिरकस संवादांतून उभ्या महाराष्ट्राला मनमुराद हसवत मनोरंजनाचा अस्सल बुस्टर डोस देणारे Dada Kondke यांनी १९७१ ते १९९६ या तब्बल पंचवीस वर्षांच्या सुवर्णकाळात चित्रपटसृष्टीत अभूतपूर्व अशी प्रचंड लोकप्रियता मिळवली होती. या दरम्यान दादा कोंडके यांनी स्वतः तब्बल पंधरा मराठी चित्रपट निर्माण केले तसेच Bhalji Pendharkar यांच्या Tambdi Maati आणि Ganimi Kawa या दोन चित्रपटातून सशक्त भूमिका साकारल्या. चार हिंदी चित्रपट केले तर दोन गुजराती चित्रपट करून आपल्या एकूण पंचवीस वर्षांच्या चित्रपट कारकिर्दीमध्ये दादा कोंडके यांनी अस्सल २५ चित्रपटातून आपल्या खास अभिनय शैलीची जादू दाखवली होती. (Dada Kondke) दादा कोंडके यांना सर्वसामान्य प्रेक्षकांची आणि पब्लिकची नाडी अगदी अचूकपणे जबरदस्त कळाली होती आणि म्हणूनच तथाकथित उच्चभ्रू समीक्षक आणि चित्रपट धुरीणांच्या नाकावर टिच्चून दादा कोंडके आपल्या प्रत्येक सिनेमाला घवघवीत यश मिळवून देत गेले. त्यांच्या सलग रौप्यमहोत्सवी चित्रपटांच्या यशाने त्यांचे नाव थेट Guinness Book मध्ये नोंदले गेले अशी एक लोणकढी थाप चित्रपट वर्तुळात कोणीतर...

Jeetendra:फर्ज हिट‌ ठरला आणि जितेंद्र Jumping Jack म्हणून फेमस झाला!

Image
  चित्रपटाच्या जगात यश हेच चलनी नाणे. ते कधी, कसे, का, केव्हा मिळेल हे सांगता येणार नाही. कुंडली मांडून ज्योतिषीही त्याबद्दल हुकमी सांगू शकत नाही. Jeetendraच्या बाबतीत अगदी हेच झालं. एक सुपर डुपर हिट पिक्चर आपलं लाईफ बनवेल, पण ते मिळायला हवे असे प्रत्येक कलाकाराप्रमाणे त्यालाही वाटत होतं. त्याच्या रुपेरी पडद्यावरील कारकिर्दीचे ते सुरुवातीचे दिवस होते. आणि अशा वेळी तर ‘यश तर हवेच’ होते. अशातच त्याला दक्षिणेकडील चित्रपट निर्माते Sundarlal Nahata आणि Doondi आणि दिग्दर्शक Ravikant Nagaich यांच्या ‘फर्ज’ या चित्रपटात भूमिका मिळाली. हा चित्रपट Mallikarjuna Rao निर्मित आणि छायाचित्रणकार Ravikant Nagaich दिग्दर्शित ‘गुडाचन ११६’ (१९६५) या तेलगू भाषेतील सुपर डुपर हिट चित्रपटाची रिमेक म्हणून बनत होता. या चित्रपटातील मनोरंजनाचा मसाला हा अमेरिकन James Bond ॲक्शन चित्रपटाचा होता. मूळ चित्रपटात Feroz Khan होता आणि शोभलादेखील. एका हातात पिस्तूल आणि कवेत नायिका असा हा फंडा होता. साठच्या दशकातील मुख्य प्रवाहातील चित्रपटांत हे असे म्हणजे एकदम भारी काम. अशा चित्रपटांना स्टंटपट म्हटलं जाई. (Jeetendra)...